poniedziałek, 2 marca 2015

#Opowiadanie

Rachel

Rachel z płaczem wybiegła z domu do stadniny. Znowu pokłóciła się z rodzeństwem! Dwunastolatka miała bardzo napięte relacje z bratem i siostrą. Nie było dnia bez kłótni. 
Nastolatka dobiegła do stajni, założyła ogłowie i siodło swojej ulubionej klaczce fryzyjskiej, Aurze, wyprowadziła ją z boksu i za zgodą swojej trenerki pojechała na przejażdżkę do lasu.
W lesie było bardzo cicho. Słychać było jedynie trzask gałęzi łamiących się pod kopytami Aury. Klaczka była wyraźnie zaniepokojona - potrafiła rozpoznać, kiedy dziewczynka jest smutna. Wiedziała, że coś jest nie tak. 
Nagle usłyszały hałas - coś jakby oddech biegnących osób i tupot ich stóp. Nim Rachel obejrzała się za siebie, Aura zarżała i przerżona nastolatka upadła na ziemię. Widziała już tylko zarysy twarzy, które jej się przyglądały. Zemdlała.

Ciąg Dalszy Nastąpi.
Wszelkie prawa zastrzeżone.

I jak? Podoba się? Piszcie w komentarzach^^


5 komentarzy:

  1. Jestem całkiem pozytywnie zaskoczona! ;)
    Oh, ja też nie znoszę swojego rodzeństwa! ;_;
    Jestem ciekawa, co z Rachel. Nie mogę się doczekać kolejnych części! ;)
    Kocham to opowiadanie :D
    sage-servant.blogspot.com
    stories-of-sage.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  2. OMG! Czytasz mój blog? Dziękuję.♥

    OdpowiedzUsuń
  3. Fajnie napisane,bardzo ładnie.Tylko troszeczkę krótkie...

    OdpowiedzUsuń
  4. Moim zdaniem nie jest za krótkie. Długich czasem się nie chce czytać. Gratulacje. Ładnie napisane ciekawe opowiadanie. Kolejną zaletą krótkiego jest to, że trzymasz w napięciu i ludzie ciekawi, co dalej będzie, nie mogą się doczekać, gdy będą czytać Twego bloga. Polubią go, zobaczą, jak ciekawie piszesz i będą tu częściej zaglądać; może nawet polecą znajomym.
    Mi się podoba i tak trzymaj Ulu! :)
    Nieźle się rozpisałam w tym komentarzu XD. YOLO

    OdpowiedzUsuń
  5. Moim zdaniem nie jest za krótkie. Długich czasem się nie chce czytać. Gratulacje. Ładnie napisane ciekawe opowiadanie. Kolejną zaletą krótkiego jest to, że trzymasz w napięciu i ludzie ciekawi, co dalej będzie, nie mogą się doczekać, gdy będą czytać Twego bloga. Polubią go, zobaczą, jak ciekawie piszesz i będą tu częściej zaglądać; może nawet polecą znajomym.
    Mi się podoba i tak trzymaj Ulu! :)
    Nieźle się rozpisałam w tym komentarzu XD. YOLO

    OdpowiedzUsuń